STEFKOWA, wieś położona w dolinie Starego Potoku między pasmem Żukowa a pasmem Ostrego Działu przy szosie Lesko-Ustrzyki Dolne.

Z 1489 r. pochodzi najstarsza wzmianka w źródłach o wsi prawa wołoskiego „Stephowa Wola" w sobieńskich dobrach Kmitów. Zwolnienie jej z podatków oznaczało, iż musiała powstać po 1465 r.. W 1526 r. we wsi była już cerkiew parafialna obrządku wschodniego. W 1580 r. jest w posiadaniu Stadnickich, a następnie przechodzi w ręce Mniszchów. 1672 r. wieś przeżywa najazd czambułów tatarskich Nuradyn-Soltana po którym we wsi ocalało tylko 7 domów. Ordyńcy ograbili i spalili wieś, a mieszkańców uprowadzili na wschód do niewoli.
1816 r. dokonano wojskowego spisu ludności; wieś liczyła 700 mieszkańców, 100 domów, 189 rodzin, W inwentarzu wsi spisano ponadto 12 koni, 150 wołów, 158 krów. W 1872 r. podczas budowy torów kolejowych robotnicy znaleźli skarb, składający się z ozdób z epoki brązu. W 1921 r. w Stefkowej zamieszkiwało 1218 mieszkańców (1045 greko-katolików, 132 łacinników i 41 Żydów wyznania mojżeszowego). W maju 1947 r. podczas akcji „Wisła" wysiedlono stąd na Ziemie Odzyskane 835 osób wyznania grecko-katolickiego.


Nowe zasady dotyczące cookies W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Polityka Cookies
[zamknij]